insan, doğanın en tuhaf canlısı. her ne kadar hayvana benzese ne kadar hayvandan ayrılsa da bazen hayvanı bile arıtır. kendi düşmeye görsün hele. işte o zaman her yer yangın yeridir. her yeri ateşe verir.
– mahkumların pandemi izinleri uzatılmış
– niye ki? pandemi bitmedi mi?
– uzatmışlar işte.
– uzatmasalar iyiydi. çok müşterimiz oluyordu. ziyarete geleni gideni. nedir bu pandemiden çektiğimiz arkadaş.
– hapisaneler boş değil ki? yine vardır yolcunuz.
– olsun. ne gerek var.
konuşma böyle. herkes kendi derdinde. aslında yere düşene bir tekme atma zamanında normaldi böyle konuşmalar. düşünmeler… ama kim asmıştı o soru pankartını. her yere asılmıştı görünsün diye bir de. biz ne zaman bu hale geldik???
bencillik. unutulmuş küflü bir peynir. açlığını bastırmak için azıcık yesen dahi zehirler.
