senin kalbin yerinde durmaz. için içine sığmaz ya mutluluktan. hani dünyanın etrafında aya tur bindirirsin ya. öyle mutlusundur hani. sanki nobeli almış bir edebiyatçı, gramy almış şarkıcı gibi sevinçlisin. ya da aya ilk ayak basan insan olsan o kadar mutlu olursun.
bilirsin ki buluşun çığır açmıştır ve bir insan için ölümsüzlüğün tek yolu olanı yapmışsındır. adın tarihte hep anılacaktır. ya da bir sporcusundur. olimpiyatta rekoru öyle bir kırmışsın ki daha daha kıracak olanı hiç bir ana doğurmaya cesaret etmeyecektir. kimse evladına öyle ağır yük yüklemez çünkü. kim bilir hani olmaz ya öyle bir politikacısındır ki insanlar ayrımsız bir arada yaşamaya ikna etmiş huzur dirlik sağlamışsındır. ayrımsız her farklı insan senden öyle bahseder ki kulağın çınlamaktan hiç bir şey duyamaz olursun.
öyle büyük bir kıvanç. mutluluktan bahsediyorum. içinde uçan kelebekleri sayman mümkün değil. kanatların peşine takılmış uçuyorsun onlarla.
ya da tüm bu dünyevi hazlardan daha da önemlisi: ölüm döşeğindesin. yine sabah oluyor. sevdiklerinin yüzünü son kez bir gün daha görmenin mutluluğudur. asıl mutluluk.
işte sen tüm bunları duyarken, yaşarken bunu kendi kendine yaşadığını anlamaktır hayatın kötü yanı. en dayanılmaz hali. ve biz buna hayat diyoruz. yaşıyoruz yani…
