sonra

cesetler satılıyordu, yedi yirmidört hizmet akdiyle gerçek alemde kayıt alemde selfie profil bedenler sessiz harflerden kelimelerken banka kartlarında yalnızca altı…

yağmuru yoğuran bulutlar geçer dudağı kurumuş damların üstünden hayal kuran çocukların gözleri değerdi o gökyüzüne aynı damların altında vakit akşam…

kentler yakılır mahzenler kurulur beton beton göğe direk elif desen degil sesler kırılır matem evinde sen sakrak selaya karışır altust…

sen ne kadar ciplaksan kral da o kadar ama ayni degilsiniz yine zevkle zorunluluk nasil ayni olur degil mi ayağımızda…

o inanmış adamdı akif gibi akif gibi değil ama uzun uzun methiyeler düzebilirdi de ona ama o da inanmıştı inandırmıştı…

izliyorum guluyorum goruyorum guluyorum seyrediyorum duyuyorum guluyorum guldukce sizliyorum aciyorum biliyorum sizde guluyorsunuz sizde seyrediyorsunuz sizde duyuyorsunuz siz neye guluyorsunuz…

sanki kelepir bir hayatti bize verilen sahibinden az kullanilmis oysa acik arttirmada ne degerler bicmisiz kendimize de  alicisi bir tek…

I. yaşamın mı kenarındayız ölümün mü yaşayanların kenar süsüyüz bir o kesin II. yıldızları dinledim göğün karanlık kuytusundan uzanan sonra…

gunesin ikbali kendindendir ki o bile her gece ne idim der musa ertürk

bizim topraklarimiza bahar gelmezdi sadece sahipsiz cicekler acardi musa ertürk